ویدئوی دلخراشی از امدادگران در تبریز که در لحظه بیرون کشیدن پیکرهای بیجان ماهان و ماهور اشک ریختند، خون در رگهای ملت ایران را به جوش آورد و تصویری جانکاه از بیرحمی دشمنان را به نمایش گذاشت.
به گزارش خبرگزاری ایمنا، در دل خاکستر و آوارهای تبریز، جایی که بوی باروت و نالههای آسمان به هم آمیخته است، قلبها از شدت درد مکث کرد و ویدئویی در فضای مجازی بازنشر پیدا کرد که نه تنها صفحههای مجازی، بلکه وجدان بیدار هر انسانی را میلرزاند؛ تصاویری که رنج نجاتگران جمعیت هلال احمر را به نمایش میگذارد، مردانی و زنانی که هزاران بار با چهرههای مصدوم روبهرو شده بودند، اما این بار در برابر پیکرهای بیجان ماهان و ماهور، دو فرزند پاک تبریز، زانوی غم بر زمین زدند.
صحنهای از بهشت که جهنم شد
چند روز پیش، موشکهای ددمنشانه دشمن متجاوز، سقف خانهای در تبریز را بر سر ساکنانش خراب کرد، خانهای که باید پناهگاه امن ماهان و ماهور باشد، تبدیل به حجله شهادت شد و حمله بیرحمانه به منازل مسکونی، خط قرمزی بود که دشمن با جنایتکارانهترین شکل ممکن از آن عبور کرد و در میان غبار غلیظ و آوارهای سنگین، صدای این کودکان خاموش شد، اما صدای فریاد خشم ملت ایران بلندتر از همیشه طنینانداز شد.
اشکهای نجاتگران؛ وقتی غیرت سر باز میکند
ویدئوی منتشر شده، لحظهای را ثبت کرده که تاریخ فراموش نخواهد کرد، امدادگران جمعیت هلال احمر که همواره در خط مقدم نجات و امید بودهاند، این بار با صحنهای مواجه شدند که توان ایستادگی را از آنان ربود. وقتی پارههای پیکر بیجان ماهان و ماهور از زیر آوار بیرون کشیده میشد، قاب چشمان امدادگران اشکآلود شد. آنها که سربازان مهربان حوادث بودند، در آن لحظه به پدران سوگواری تبدیل شدند که بر پیکر پارهپاره فرزندان این خاک میگریستند و این اشکها، فریادی بود از عمق جان بر علیه ظلم و بیرحمی دشمنان.
جوشش خون در رگهای هر ایرانی
ماهان و ماهور، تنها دو اسم در لیست شهدا نیستند، آنها نماد پاکی و معصومیت ملتی هستند که زیر بار ظلم نمیرود. دیدن تصاویر جانکاه بیرون کشیدن پیکر این کودکان، خون را در رگهای هر ایرانی به جوش آورد و دشمن گمان میکرد با بمباران خانهها، اراده ما را میشکند، اما غافل از اینکه هر قطره خونی که ریخته شد و هر کودکی که به شهادت رسید، خشم انقلابی را برمیانگیزد که سقف آسمان را میشکند.
سوگواریم، اما شکستناپذیر
ایران امروز عزادار است، اما این عزا، عزای سرخ مقاومت است و اشکهایی که بر گونههای نجاتگران جاری شد، سوغاتی دشمن بود که جز نفرت و انزجار چیزی برایمان نداشت. ما به دشمنانمان قول میدهیم که خون ماهان و ماهور و خون تمام شهیدان این مرز و بوم، پایههای نظام را مستحکمتر از پیش خواهد کرد.
دشمن باید بداند که تا آخرین نفر و تا آخرین نفس، در برابر این ظلمها خواهیم ایستاد و روزی که حساب این خونها را از آنان بستانیم، آسمان جهان شاهد عدالتی خواهد بود که در تاریخ سابقه نداشته است.
