در دهه ۱۹۳۰ میلادی هنگامی که مردم آمریکا حال و روز چندان مناسبی نداشتند، بانوان با انتخابهای متعددی برای پوشیدن لباس رو به رو نبودند. آنها باید خلاقیت به خرج میدادند و بنابراین تصمیم گرفتند به وسیله کیسههای کتانی آرد برای خود و اطرافیانشان لباس بدوزند.
هنگامی که تولید کنندگان به فراگیر شدن این مسئله پی بردند، کیسههای آرد خود را با الگوها، طرحها و نقشهای مختلف تولید کردند. روی برخی از کیسهها حتی دستور شستشو و یا دوخت لباس نیز حک شده بود.
